Race 68 งานวิ่งกรมเจ้าท่า

Race 68 เดิน-วิ่งเฉลิมพระเกียรติ ๘๔ พรรษา 137 ปี กรมศุลกากร มินิมาราธอน

งานนี้ตั้งใจมาจ็อกให้ได้ 60 นาทีหลังจากเริ่มเข้าตารางฝึกซ้อมแล้ว ร่างกายยังปรับตัวไม่ได้ทำให้วิ่งแล้วไม่มั่นใจไม่สนุก กะอาศัยงานนี้มาบิ้วท์ความรู้สึกให้อยากวิ่งให้กลับมา

ซึ่งงานนี้ มา กันครบ ไช้ บอย หนุ่ย  สามหนุ่มที่ควงกันมางานบ่อยขึ้น  ตั้งใจมาจ็อกแต่ไม่ได้บอกคู่แข่ง เพราะเราก็หวังปฏิหารย์เหมือนกัน

เส้นทางวันนี้เป็นการวิ่งจากกรมศุลกากรเข้าสู่ถนนภายในการท่าเรือแห่งประเทศไทย ที่บุคคลมีโอกาสน้อยมากในการเข้าไปถือเป็นโอกาสอันดี  ซึ่งข้าพเจ้าก็ได้เห็นนักวิ่งหลายคนเตรียมกล้องเข้าไปถ่ายรูปภายในการอย่างมากมาย

พอเริ่มวิ่ง สามคนก็เกาะกลุ่มกันไป เร่งก็เริ่งขึ้นพร้อมกันทั้งสามคน จนข้าพเจ้านึกแปลกใจกับน้องชายตัวเอง ว่าวันนี้มาไม้ไหน  พอผ่านจุดกลับตัว บอยชิงหนีออกไป ข้าพเจ้าก็ยังวิ่งขึ้นไปเรื่อยๆ โดยมีเงาตะคุ่มๆ ตามมา ตอนแรกเข้าใจว่าน้องหมดแรง แล้วค่อยๆ ตามมา  มารู้ที่หลังจากคำบอกเล่าว่าเค้าเกาะมาตลอด โดยอาศัย ให้นักวิ่งอีกคนบัง ไม่ให้ข้าพเจ้าเห็น (เอากับมันสิ)  หลังจากเห็นข้าพเจ้าแผ่ว จึงรีบชิงจังหวะสปีดหนีไป

มิน่าวันนี้ออกจากบ้านรู้สึกเขม่นตา  คงเพราเหตุผลนี้นี่เอง ให้เด็กที่เพิ่งหัดวิ่งมาไม่ถึง 2 เดือนเก็บซะแล้ว

ซึ่งข้าพเจ้าก็ใช้ความพยายามเท่าที่มีพยายามไล่ตามทั้งสองคนให้ทัน แต่ก็สายเกินไป ปล่อยให้ สองคน เค้าเข้าเส้นชัยไปหาของกินก่อน แถมยังมีมายืนรอหน้าเส้นชัย  ส่งน้ำขวดให้เราอีกแน๊ะ

มันจี๊ด

ระยะ  9.59  กม

บอย  49:36
หนุ่ย  51:25
ไช้     52:12

บอย 9 vs ไช้ 4

ไช้
31 กรกฏาคม 2011

งานนี้ไม่มีรูปถ่ายสักรูป เซ็งที่ไม่มีหลักฐานความพ่ายแพ้ 55+

Race 67 เมื่อได้ไปแข่งโอลิมปิค

Race 67 โอลิมปิค เดย์รัน 2011

รวมพล คนชอบวิ่ง สำหรับงานโอลิมปิค เดย์ รัน ที่โปรโมทว่าจัดทำเสื้อ 84,000 ตัวแล้วหมดเกลี้ยง คนมาคนอย่างล้นหลาม แต่จากการประเมินนักวิ่งจริงๆ มีแค่หลักพัน อีกหลักหลายพันเป็นนักเรียน กศน เจ้าหน้าที่เขตต่างๆ  เด็กนักเรียนหลายโรงเรียน ที่ถูกร้องขอให้มาร่วมงาน

ดูยังไงก็แค่หลักหมื่นต้นๆ แต่ยังกล้าประกาศว่า 84,000 คนตาม concept งาน  เห็นเสื้อกองมโหฬาร ที่ถูกชมรมแต่ละชมรม รถแต่ละคัน ขนกลับบ้านกันคันละร้อยๆ ตัว  นี่คือความเห็นแก่ตัวอย่างน่าเกลียด ที่มนุษย์มักจะเห็นแก่ของฟรี โดยมิได้คำนึงถึงบุคคลอื่นเลย  ถ้ามองในมุมกลับกัน ถ้าเสื้อที่เหลือเหล่านั้น ถึงจะเหลือมากมายจริง แต่ถ้าได้ถูกส่งต่อไปยัง ต่างจัังหวัด ในถิ่นที่ต้องการ คงจะได้ประโยชน์มากกว่าการเอาไปเก็บที่บ้านใครคนหนึ่งเท่านั้น และก็คงไม่ได้นำไปใช้ประโยชน์อะไร

กลับมาที่งานหลังจากจัดแจงจอดรถเรียบร้อยก็ได้เวลา หาเพื่อนที่หางม้า จุดนัดพบ ที่ผู้คนมากมายนัดไว้จุดเดียวกัน (แล้วจะเจอไม๊เนี้ย)  ด้วยความไม่ประสีประสาในการวิ่งงานนี้ ใส่เสื้อชมรมมาวิ่ง เดินไปเดินมาอยู่นานรู้สึกเป็นตัวประหลาดเลยต้องไปเอาเสื้องานมาใส่ให้เหมือนชาวบ้าน โดยลืมถอดเสื้อกล้ามออก ทำให้ใส่เสื้อสองตัว

เดี่ยวนี้ก่อนวิ่งเรามีเดินมีจ็อค ก่อนที่จะยืดเหยียดแล้วตามที่อาจารย์ให้องค์ความรู้มา

งานในครั้งนี้เป้าหมายคือมาจ็อคเล่นๆ พอเอาบรรยากาศ  จึงไปยืนรออยู่แนวกลางๆ ในการปล่อยตัว สำหรับเวลาการปล่อยตัวในครั้งนี้ ถึงแม้จะช้าไป แต่ก็ไม่มาก แค่ 4 นาที ถือว่าสอบผ่านกับจำนวนคนที่มากมาย

ครานี้ยืนประกบกันทั้งชมรม และเมื่อปล่อยตัว ก็วิ่งตามบอยไป แต่ด้วยคนที่เยอะมาก บอยวิ่งหนีขึ้นฟุตบาล ซึ่งข้าพเจ้าก็ตามไปติดๆ กว่าจะสลัดหลุดจากฝูงชนก็เกือบ 1 กม  และกว่าจะรู้ตัวว่าอยู่ใน race การแข่งกับบอยอีกแล้ว ก็หอบแล้ว  ไม่เคยวิ่งระดับต่ำำกว่า 5 นาทีมานานแล้ว โดนบอย ลาก อยู่ 4 กม ข้าพเจ้าก็เริ่มแป๊ก  พยายามจะตามก็ไม่ไหว เพราะอาการเสียดท้อง เข้าจู่โจมเมื่อครบ 5 โล จึงพยายามจ็อคตามไปเฉยๆ เพราะรู้ว่าตามไม่ทันแน่นอน วิ่งเสร็จใจจะขาด เจอเพื่อนหมดทุกคนยกเว้นบอย อาจเป็นเพราะคงสะใจอยู่มั้งเลยไม่ยอมอยู่ในงาน ตามหาทั่วงานไม่เจอ ปรากฏว่า ไปนั่งรออยู่ที่รถคนเดียว ข้าพเจ้ากะจะแกล้งให้อาย โดยไปประกาศตามหาเด็กน้อยกับพิธีกรในงานแล้ว

สรุปแพ้คาสนามอีกสนามแล้ว

ระยะทาง 7.57 กม

ไช้ ใช้เวลา 40:03
บอย ใช้เวลา  38:37

บอย 8 vs ไช้ 4

ไช้
24 กรกฏาคม 2011